Halı

Polen gibi yapışıyor zihnime kimi düşünceler. Kurtulamıyorum cımbızla çekip almak istiyorum kafamın içinden ama mümkünatı yok bunun. Parmak uçlarımda hissediyorum Guatemalamın tadını. Sigaramdan aldığım her nefes saç tellerime ulaşıyor. Çakmağımın gazı benim gibi ağzına kadar dolu ama az yanıyor. Yere uzanıp halı deseni içerisinde kayboluyorum yavaşça. Müzikte ve zihnimde kendimi kaybediyorum. Duvar kağıdı üç boyutlu bir hal alıyor. Dokunuyorum duvar kağıdına, zihnime dokunduğum gibi daha sonra desenine bürünüyorum. Başkalarının desenine büründüğüm gibi. İliklerime kadar duvar kağıdıyım. Güzel hissettiriyor. Şimdi ise spiral halı deseniyim. Dalga dalga, yavaş yavaş zıplıyorum. Rüzgar estikçe daha çok dalgalanıyorum. Sonra üstüme basıyorlar altımda parkeler gıcırdıyor. Üstüme basıldıkça içime göçüyorum. Kimisinin izi kalıyor. Kimisi eski halini alıyor. Ama basan herkesin dokunan herkesin izi kalıyor. Birer birer azalıyor izler zamanla. Bir süre sonra gıcırdayan parkelerin yerlerini ezberliyorum tek tek. Ve biraz sonra acıkıyorum. Evet bir halıyım ve açım! Acilen üstüme basılması gerekiyor derken bir sürü insan geçiyor ve gıcırdayan tahtaları bile sayamayıp uykuya dalıyorum.