DEVELER DE AĞLARMIŞ

 

Varlığımızın kanıtı sanki,

Gündüzle geceyi diken zaman.

Yitirdiklerimizle aramızdaki mesafe;

Artarcasına azalırken,

Dönüştük birdenbire

Yitirdiklerimize.

Onursuzca kayboluşlarda, daima çalınan o anlar;

Birlikte yaratılan.

Geceyle gündüzü sökse dahi zaman,

Beyhude, dönüştükleri anca yitirdikleri.

Bulaşıcı bir kimlik hırsızlığı.

Sınırlı stok duygulanımlar arasında

İnsanlık bile bitermiş samimiyetle.

Beyhude, beşer şaşarmış.

Şimdi tekrar sevmek gerekmiş

Dönüştüğümüz eklemlerle, özümseyerek.

Gece, sancılı bir doğumla girecek yeni yaşına gün.

Yitirdiklerimizle aramızdaki mesafe;

Dönüşecek kimliğimizle aramızdakine.

Zaman zaman içinde

Dikecek irinli ruhlarını yitirilenlerin.

Nasıl ki yitirdiklerimiz hiç yitip gitmeyecekse,

Yitmeyecek kimliğimizle -aramızdaki-